Alleen

Hoe dicht Agnes de jaloezieën ook trekt, er lijkt altijd iemand doorheen te gluren. Ook nu. Er zijn avonden dat zij met trillende vingers de zware voordeur opendoet om te kijken of er écht niemand staat.  De onrust blijft.  Het maakt dat ze altijd net iets te laat het vuur…

meer lezen

An de Diek

An de Diek “Hij loopt nog als een kievit, dat wel.” Lotte kijkt haar moeder aan en duwt het scheef hangende hek open. Ze ziet de voorzichtige glimlach op het vermoeide gezicht van haar vader, terwijl hij door de opening stapt. Hij straalt eenzaamheid uit. Haar moeder fluistert half weggedraaid…

meer lezen