Fuerteventura: Zon, zee, strand en Mario

Teksten over de psychologie van arbeid en gezondheid

Mocht de titel anders impliceren; ik ben gewoon met mijn eigen oerhollandse man naar Fuerteventura op vakantie geweest.

Fuerteventura, één van de Canarische eilanden, you love it or you hate it.

Nu hou ik van veel soorten landschappen, maar het desolate, ruige, onherbergzame landschap van Fuerte, zoals wij het liefkozend noemen, staat zeker in mijn top 3. Niet voor niets heb ik de film ‘Once upon a time in Mexico’ wel 20 keer gezien. Dit keer niet omdat Antonio Banderas een hoofdrol speelt (alhoewel…), maar om de beelden van Mexico. Desolaat, droog, terracottakleurig en rotsachtig, het doet mij smelten!

We ruilen de ezels van Mexico in voor de geiten…..

 

Dit keer gingen we 12 dagen. Nu zijn we allebei al vlot uitgekeken op de omgeving van een zwembad en vinden we het strand heerlijk, maar niet dag in dag uit… Dus al gauw moet er weer een muurtje gemetseld of een hindernisbaan gelopen. Bij wijze van spreken dan… Kortom, al vlot moest er weer wat ‘gebeuren’.

Fuerte was bij mij liefde op het eerste gezicht. Maar inmiddels was het al liefde op het 4e gezicht en moest Fuerte nader onderzocht. Natuurlijk huurden we een auto voor langere tijd en weer verbaasden we ons erover hoeveel er nog te zien valt op zo’n klein kaal eiland. Prachtige kusten, kleine vissersdorpjes, heerlijke Tapasrestaurantjes, en weer die geiten ….

 

En toen kwam Mario… Mario is van Scuba Libre, een Nederlander, die al 20 jaar op het eiland woont. En Mario heeft één doel, nou ja, eigenlijk twee: Mario wil jou als toerist een bijzondere ervaring geven… en daarvan kunnen bestaan.

Bijzondere ervaring? Daar waren wij wel voor in. Een dagje in jeep Juanita buiten de bebaande paden, snorkelen bij mooie rotspartijen, Tapas eten en natuurlijk naar de geiten…

 

Het was de moeite meer dan waard! Juanita bracht ons al hobbelend maar vastberaden naar de meest bijzondere plekken op het eiland. We lieten onze voeten masseren door het zand bij Corralejo, gingen snorkelen bij een prachtige baai vlakbij een pittoresk vissersdorpje, waar electriciteit nog een bijzonderheid is. Juanita reed ons stoer door de groene vallei (geen dinosaurussen …) naar een hoog punt met zicht op beide kanten van het eiland. Daarna was het meloen eten op een pleisterplaats, waar een Spaanse ambtenaar dramatisch over zijn onbeantwoorde liefde zong en de wacht hield.

En natuurlijk gingen we door het geitenland achter de geiten aan….

 

Na een close encounter met een eenkhoorn bij de prachtige kust van Cortillo waren de magen leeg dus de honger groot. In Villaverde belandden we in een authentiek Tapasrestaurant, waar de Spaanse eigenaar ons met een stralend ‘goedemorgen’ verwelkomde.

De zon daalde, de buiken waren bol van de heerlijke Tapas en de oogjes werden kleiner. Een geweldige dag!

Nu zijn we weer thuis en zitten er 3 geiten achter op de auto, in stickervorm. Het hoofd vol herinneringen en een huid die al weer 3 tinten lichter is in een bewolkt Nederland. Eigenlijk is 12 dagen ook tekort…

 

Marjon Schiltman